Switch üzerindeki belirli portları segmentlere ayırıp güvenlik ve stabilite sağlayabiliriz.Mantıksal olarak ayrılan her bir bölüm tek bir vlan’ı temsil eder.Aynı zamanda oluşturulan her bir vlan kendi broadcast domainini oluşturur.O vlan’a ait portlardan birine bağlı host bir broadcast yaptığında bunu sadece o vlan’a bağlı diğer hostlar işitecektir.Bu vlan içindeki portların herbirine access link denir.
Eğer elimizde iki switch var ise, ve 1.switchdeki vlan 3 ile 2. switchdeki vlan 3′ün görüşmesini istiyorsak her bir vlan arasında access link oluşturmak yerine iki switch arasında trunk link kullanırız.Böylece iki switch arasındaki vlanlar birbirleriyle haberleşebilirler.

Vlanlar genel anlamda ikiye ayrılırlar.Static vlan ve dinamik vlan(VMPS).

Biz yapımızda tek bir switch üzerinde vlanlar yaratarak yönetim sağlayabiliriz.Ama büyük organizasyonlarda tek bir switch bizim işimizi görmeyecektir.Trafiğin üzerinden geçtiği bir çok switch bulunur.Biz bu switchler arasındaki alana switch fabric deriz.Bir frame bu alan içinde bir switch’den diğerine giderken her switch ehdef vlan’ın kimliğini bilmek zorundadır.Bunun bir yolu switch üzerindeki VLAN’lar ile MAC adreslerinin eşleştirildiği filtre tablolarıdır.Ama büyük networklerde bu pek kullanışlı olmayacağından bu amaçla switchler her frame’e bir VLAN ID ekler.Bu işlemede frame tagging denir.Şunları unutmamalıyız:
-VLAN ID hedef aygıtın VLAN’ının tanımlar.
-Taglar ilk switch tarafından eklenir,son switch tarafından kaldırılır.
-Sadece VLAN destekli cihazlar frame tag’dan anlarlar.
-VLAN desteklemeyen bir cihaza bilgi gönderilmeden önce taglar kaldırılır.

Switch üzerinde “sh vlan brief” komutu ile vlan konfigurasyonu hakkında bilgi alabiliriz.Vlan oluşturmak içinse konfigurasyon modunda
“vlan 2″ –> şeklinde komutumuzu gireriz.Buradaki 2 oluşturacağımız vlan numarasıdır.
vlan konfigurasyon modunda iken aynı zamanda “name ilkvlan” komutu ile oluşturduğumuz vlan’a ilkvlan ismini verebiliriz.

Vlan oluşturduktan sonra yapmamız gereken ilgili portları bu vlanlara atamak.Bunun için:
“int fa0/7″ komutu ile belirlediğimiz bir interface’in konfigurasyon moduna geçeriz.Ardından
“switchport access vlan 2″ komutuyla bu interface vlan 2′ye üye yaparız.Tekradan sh vlan brief komutunu girersek fa/07 interface’inin vlan 2′ye üye olduğunu görebiliriz.

Eğer switch üzerinde trunk konfigurasyonunu yapmak istersek:
“show interface trunk” ile varolan konfigurasyonu görüntüleriz.
“show interface fa0/7 trunk” komutu ilede yalnızca belirttiğimiz interface üzerindeki konfigurasyonu görüntüleriz.Bu komut çıktısında status altında interface’in trunk durumu görünür.
Belirli bir interface üzerinde trunkingi aktif etmek için o interface için conf moduna ineriz ve ;
“switch port mode trunk” komutunu gireriz.Bu işlemden sonra trunking modu bu interface üzerinde açılır.

VTP(VLAN Trunking protocol):
Bu protocol sayesinde varolan vlan konfigurasyonları networkdeki diğer switchler ile paylaşılır.Peki buna neden gerek duyarız?Eğer elimizde iki switch var ise bunların her ikisinide manuel olarak konfigure etmek bizim için sorun yaratmaz.Ama organizasyonda 20 switch var ise tek bir switch üzerinde konfigurasyonu yapıp bunu otomatik olarak diğer switchler tarafından öğreneilmesini sağlayabiliriz.
VTP’de 3 mod bulunur.
Server Mode:Bu mod altında vlan konfigurasyonları oluşturabiliriz,değiştirebiliriz veya silebiliriz.Bu yaptığımız tüm değişiklikler diğer switchler ile paylaşılır.Aynı zamanda bu bilgiler NVRAM’de saklanır.
Client Mode:Bu mod altında vlan oluşturma,değiştirme yada silme gibi işlemleri gerçekleştiremeyiz.Vlan bilgisi diğer switchlerle sürekli senkronize halindedir.Ama varolan bilgiler NVRAM’da saklanmaz.
Transparant Mode:Bu mode altında vlanlar oluşturabilir yada değiştirebiliriz.Aynı zamanda bilgiler NVRAM’da saklanır.Server mode’dan tek farkı ise be değişikliklerin diğer switchler ile hiçbir şekilde paylaşılmadığıdır.

Bir switch üzerinde her vlan konfigurasyonu değiştiğinde “revision number” denilen değer artmaktadır.Örneğin elimizde A,B ve C isminde 3 switch olsun.
A switchi üzerinde revision number “0″ iken biz bir vlan ekledik ve revision number “1″e yükseldi.B switchi için revision number halen “0″.A ve B switchi iletişime geçtiklerinde B A’ya benim revision numaram “0″ diyecektir.Bunun üzerine A switchide benim revision numaram senden yüksek ve “1″ diyecektir.Bunun üzerine B switchi A’dan bilgileri kendisine göndermesini ister.A’da kendisindeki en son güncellenen bilgileri(vlan) B switchine gönderir.Böylece artık B switchininde revision numarası “1″ olmuştur.Aynı senaryo A ve C arasındada gerçekleşir ve C switchininde numarası “1″e yükselir.Ardından C switchi üzerine başka bir valn eklersek revision number “2″ olur ve bunu diğer switchlerle paylaşır.

Varsayılan olarak tüm switchler server mode olarak çalışırlar.Bu yüzden şuna dikkat etmemiz gerekir.Bir yapı altında çalışan bir switchi başka bir yapıya monte ederken vlan konfigurasyonlarını silmeliyiz.Aksi takdirde yeni koyacağımız swtich’in revision number’ı bu switchlerden daha büyük ise bunu hepsiyle paylaşıp kendi bilgilerine göre güncelleme yapmalarını isteyecektir.Aslında transparant mode’un varolma sebebide budur.Bu modda switch kendisine gelen VTP konfigurasyon bilgilerini direk reddeder.

Switch üzerinde privileged mode altındayken “show vtp status” komutu ile o switch üzerindeki vtp bilgilerini görebiliriz.

Son olarak “vtp mode server” ile switchi server mode’a alabiliriz.Aynı işlem client ve transparant mode içinde geçerlidir.

Osi katmanlarıyla ilgili burada kısa bir yazı yazmıştım.
HP’den Özgür Şenerdoğan saolsun kendi yazdığı makaleyi paylaşmak istedi.
Aşağıdaki linkten OSI katmanlarıyla ilgili Özgür’ün yazdığı makaleye ulaşabilirsiniz.

www.anilerduran.com/osenerdogan-osi-makale.doc

SNMP(Simple Network Management Protocol) networkümüzde bulunan ağ cihazlarının yönetimsel olarak trafiğini izlemek, bilgi alışverişini sağlamak amacıyla TCP/IP protokolünün bir parçası olarak tasarlanmıştır.Bu protokolü kullanarak cihaz üzerindeki birçok bilgiye erişim sağlayabiliriz.Örneğin ağımızda bulunan switch üzerindeki trafiği ölçebilir,cpu değerlerini kontrol edebilir,gerektiğinde uyarı vermesini sağlayabiliriz.Tabiki bu sadece switch için geçerli değil tüm snmp destekleyen network cihazları için geçerli.
Kendisi OSI “˜de application katmanında çalışır.

MRTG(Multi Router Traffic Grapher) ise SNMP protokolünü kullanarak ağ bağlantılarının trafiğini izlememize yarayan perl ve c programlama dillerini kullanarak çalışan bir araçtır.Grafiksel olarak canlı trafiği izleyebilmemiz için belirli periyodlarla html sayfaları oluşturur.Grafikler eskiden gif halinde oluşturulurken şimdi png olarak tutulmaktadır.
Windows sistemimiz üzerine MRTG için gerekli olan .pl uzantılı perl dosyalarını çalıştırabilmemiz için active perl yüklememiz gerekmektedir.Bu adresten active perl indirip kurabiliriz.
Ardından bu adresnden en son mrtg paketini indirip c dizini altına açarız.

Bu işlemlerden sonra trafiğini izlemek istediğimiz cihazın ip’si ve snmp stringini bilmemiz gerekir.Management swich’ in arayüzünde snmp başlığı altında snmp stringine ulaşabiliriz .Eğer daha önceden değiştirilmediyse genellikle bu string public dir .

Mrtg programımızı konfigure etmek için mrtg.cfg dosyasını oluşturmamız gerekli.Bunun için komut istemine geçeriz.

perl cfgmaker public@10.0.0.88 –global “WorkDir: c:\www\mrtg” –output mrtg.cfg

Buradaki 10.0.0.88 monitor etmek istediğimiz switchin ip’si.Public ise stringi.
Yularıdaki komutla beraber c:\www\mrtg dizini altına mrtg.cfg dosyasını oluşturmuş olduk.
www dizini bildiğimiz gibi iss yada apache kurulu Windows makinamızdaki root dizinidir.
Eğer web server kurulu değilse manuel olarak c’ni altına www\mrtg dizinini geçici oluşturabiliriz.Böylece yukarıdaki komutla config dosyası oluşacaktır.

Bu dizine giderek mrtg.cfg dosyasını notepad yada bir metin düzenleyici ile açalım.
Önümüzde basit bir konfigrasyon dosyası vardır.

İlk satırdaki 10.0.0.88 switchimizin ip’si. :1 ise switch üzerindeki dinlenecek interface’in numarasıdır.Bu interface numaraları Switchimizi konfigure ederken oluşturulur.

*
1250000 hız tanımlamasıdır.Standart olarak gelir ve 10mbit’e eşittir.Eğer bunu 100e çıkarmak istiyorsak 12500000 şekline getiririz.Aynı işlemi 1000 içinde yapabiliriz tabiki.

Diğer alanları ise temel html bilgimizi kullanarak düzenleyebiliriz.Yalnız tablo ayıraçlarına dikkat etmemiz gerekmektedir.

Basit şekilde switchimizin interface’i için config dosyası oluşturduk.Şimdi bu dosyayı kontrol edelim.
Komut isteminde c:\mrtg-2.15.0\bin dizini altına gideriz.
Perl mrtg mrtg.cfg
Komutunu çalıştırırız.

Bu komut çalıştıktan sonra bu dakikaya kadar yaptığımız şeylerin bir işe yarayıp yaramadığını kontrol etmemiz gerekli.Bunun için dizinimizi kontrol ederiz.Eğer her şeyi doğru yaptıysak şu dosyaların oluştuğunu görürüz.

10.0.0.88_1.html : Komutu her çalıştırdığımızda switch için oluşturulan html dosyasıdır.

10.0.0.88_1.log : Komutu her çalıştırdığımızda oluşan ve boyutu sürekli sabit kalan log dosyasıdır.
10.0.0.88_1-day.png : Switchimiz için web sayfasında anlık trafiği gösterir.

10.0.0.88_1-week.png : Switchimiz için web sayfasında haftalık trafiği gösterir.

10.0.0.88_1-month.png : Switchimiz için web sayfasında aylık trafiği gösterir.

10.0.0.88_1-year.png : Switchimiz için web sayfasında yıllık trafiği gösterir.

Buraya kadar tüm işlemleri gerçekleştirip mrtg ile cihazımız üzerindeki bir interface’in trafiğini grafiksel anlamda sunabildik.Yalnız trafik analizi yapmak istiyorsak bu belli periyod boyunca izlemek ve gözlemlemek anlamına gelir.Yani biz her defasında komut isteminden bu dosyayı çağırmalıyız.Fakat bunun yerine her 5 dakikada bir arka planda çalışan ve raporlayan bir mrtg sanırım daha çok işimizi görücektir.

Bunun için tekrardan mrtg.cfg dosyası üzerine ufak bir ekleme yaparız.

RunAsDaemon: yes

Bunu ekledikten sonra kaydedip çıkarız ve tekrardan komut istemine geçerek aşağıdaki komutu çalıştırırız.

start /Dc:\mrtg-2.15.0\bin wperl mrtg –logging=eventlog mrtg.cfg

Bununla birlikte artık mrtg arka planda her 5 dakikada bir çalışmaya devam edicektir.Tıklar tıklamaz siyah konsol ekranının çıkmamasının sebebi ise perl yerine wperl kullanmamız.Eğer görev yöneticisine bakarsak wperl.exe’nin çalıştığını görürüz.

Böylece mrtg konfigurasyonunu bitirdik.İsterseniz 1 nolu interface için trafik izleme amaçlı olşturduğum index.html dosyasınıda oluşturup kolaylıkla mrtg raporlarına ulaşabilirsiniz.

Basit şekilde mrtg kurulumu ve konfigurasyonu bu şekilde.Sizde interface ekleyerek dinlenilen alanı genişletebilir yada bunu diğer snmp destekli network cihazları içinde kullanabilirsiniz.

Genel anlamda network’le ilgili yazılar yazıyorsanız OSI modelindende mutlaka sözetmeniz gerekmektedir.Temel anlamda kullanıcının yaptığı işlemin network mimarisi üzerinden nasıl karşı taraftaki kullanıcıya ulaştığını anlamak için bu model birebirdir.

OSI modelinin temel nedeni belli bir standart eksikliğiydi.Tüm özel firmalar kendilerine ait ağ sistemleri yönetimleri geliştiriyorlardır.Fakat iş zaman geçip birlikte çalışmaya geldiğinde her şirketin kendi içinde oluşturduğu standartlar birbirine uyumsuz gelmeye başladı.
Ağ sistemlerine ilgi arttıkça tüm firmaların ortak bir standarda kavuşması gereklilik haline geldi.
Bunun üzerine 1984 yılında Uluslararası Stadartlar Organizasyonu tarafından 7 katmanlı OSI modeli geliştiririldi.Bu model aslında iki bilgisayarın nasıl haberleşebileceğine dair bir yol haritası görevi gördü.

En üst katmanda kullanıcı tarafından oluşturulan görsel bir bilgi alt katmanlara doğru bilgisayar verilerine dönüşerek hedefin en alt katmanına ulaşır.Buradanda üst katmana doğru tekrar kullanıcı arayüzlü bir hal alarak ilerler.Tabiki bu en basit anlamda izlenen yol.Her bir katmanın yaptığı farklı farklı işler ve kendilerine ait protokoller cihazlar vardır.

Application Katmanı:

Kullanıcı tarafında en yakın olan katmandır.Kullanıcılar bu katman üzerinde ağ ile iletişime geçmek üzere bir uygulama yada windows api’si çağırabilirler.Yani kısacası kullanıcının isteklerini karşılar.Telnet,HTTP,Ftp yada e-mail gibi uygulamalar application katmanında kullanılabilinir.

Presentation Katmanı:

Verinin açılması şifrelenmesi sıkıştırılması ve formatı bu katmanda belirlenir.Application katmanından alınan bir dosya karşı tarafta desteklenmeyen bir format ise burada presentation katmanı üzerine düşeni yapar.Fakat diyelimki iki tarafta gönderilen formatı çalıştırabilecek uygulamalara sahip ise sunum katmanının herhangi bir müdahelesi olmaz.

Session Katmanı:

Karşılıklı uygulamalar arasındaki oturumları başlatır ve sone erdirir.Ayrıca farklı bilgisayarlarla iletişim halindeykende her biri için farklı oturumlar oluşturur ve iletişimin sağlıklı gerçekleşmesini sağlar.

Transport Katmanı:

Üst katmanlardan gelen veriyi ağ paketlerine bölmekle görevlidir.Ayrıca datanın hatasız şekilde ulaşıp ulaşmadığını kontrol eder.

Network Katmanı:

Oluşturulan paket eğer başka bir ağa bir router tarafından gönderilecekse bu bilgi network katmanında pakete eklenir.Bu katmanın birincil görevi bir nevi yönlendirme işlemidir.
Dolayısıyla Router’ların çalıştığı katmanda network katmanıdır.

Data Link Katmanı:

Network katmanından alınan veriler bu seferde frame’lere bölünerek bir alt katman olan fiziksel katmana iletilir.Bilginin son katmandan karşı alıcıya nasıl gideceğine dair kontroller gerçekleştirilir.Kendi içinde MAC VE LLC katmanlarına ayrılır.

Logical Link Control (LLC):Üst katmanlarla iletişimden sorumludur.Mantıksal portlar oluşturarak hedef ve kaynak makinada aynı portların iletişime geçmesini sağlar.
Media Access Control (MAC): Veriyi CRC{hata kontrol kodu} ve alıcı/verici mac adresleriyle birlikte paketleyerek son fiziksel katmana gönderilmek üzere hazırlar.

Switchler bu katmanda çalışmaktadırlar.

Fiziksel Katman:

Son katmandır.Verinin karşı tarafa fiziksel olarak gönderimiyle ilgilenir.Veriyi gönderenden elektrik sinyalleri aracaılığıyla çıkarır ve alıcı tarafındaki fiziksel katmanda bu veriyi alarak tekrar 1 ve 0′lara dönüştürür.Genel anlamda kablolama ve network kartlarını içerir.

Aşağıdaki resmi inceledeğimizde sanırım herşeyi daha iyi kavrayabiliriz.

Sistemimizde çalışan mail sunucumuz sayesinde kullanıcılarımız birbirleriyle ve dış dünyayla haberleşirler.Önemi büyük olan bu işleyişin takibide zorunludur.

Bu takip ve kontrol yollarından biriside telnet yardımıyla mail gönderimi yaparak sorunun mail client programındamı yoksa mail server’damı olduğunu anlamaktır.Eğer aşağıdaki yöntemle mail gönderimini başarabiliyorsak mail server’ımızda herhangi bir sorun yoktur.

Telnet yardımıyla mail sunucumuza bağlanıp işlem yaparken SMTP komutlarını kullanırız.Smtp komutlarının kısa bir tablosu aşağıdaki gibidir.

Kısaca komutlardan bahsettikten sonra şimdi mail server’ımıza bağlanabiliriz.

Başlat/Çalıştır cmd yazarak komut istemine geçeriz.

Burada ilk önce mail server’ımıza bağlanmamız gerekir..Bunun için kullanacağımız komut:

telnet mail.xxxx.com 25

mail.xxxx.com bizim mail sunucumuzun adresidir.25 ise mail sunucumuza bağlanacağımız portu gösterir.Bu komutla birlikte bağlantıyı gerçekleştiririz.Ardından SMTP server’ımızla bağlantıya geçmek için

EHLO xxxx.com

komutunu kullanırız.Bu komutla bize server’ımız geri dönüş yapar.

250-AUTH LOGIN

250-AUTH=LOGIN X-NETSCAPE-HAS-BUGS

250-STARTTLS

250-XVERP=Courier

250-XEXDATA

250-XSECURITY=NONE,STARTTLS

250-PIPELINING

250-8BITMIME

250-SIZE

250 DSN

Bu geri dönüşü aldıktan sonra artık mail oluşturma işlemine geçebiliriz.İlk önce mailin kimden gideceğini belirtiriz.

MAIL from:<anil.erduran@xxxx.com>

Geri dönen 250ok mesajıyla alıcıyı belirtebiliriz.

RCPT to:<mehmet.guzel@xxxx.xom>

Tekrar 250ok mesajını alırız ve body kısmına geçeriz.

Yukarıdada belirttiğimiz gibi mesajın body kısmını başlatmak için data komutunu kullanırız.

data

subject: deneme maili konusu

Bu bir deneme mailidir

.

Yukarıda mesajın sonuna koyduğumuz “œ.” ile body kısmının bittiğini mail server’ımıza belirtiz.250ok dönen mesajıyla birlikte mail gönderimini sona erdiririz.Client mail programımızı kullanarak deneme mailini kontrol edebiliriz.Herşey sorunsuz ilerlediyse mail server’ımız üzerine düşen görevi yerine getiriyor demektir.

Windows 95/98/Me sistemlerde ip adresimizi kolayca öğrenebilmemiz ve gerektiği zamanlarda release edip yeni bir ip adresi almamız için kullandığımız araç     winipcfg idi.Fakat bu komut 2000 ve xp makinalarda işlev görmemektedir.Ve built in bir sistemde yoktur.
İp adresini bu sistemlerde öğrenmek için bildiğimiz üzere varolan yerel ağ bağlantımızın destek bölümünü kullanabiliriz.
Yada command promt yardımıyla ipconfig komutunu kullanırız ve varolan ip özelliklerimizi görüntüleyebiliriz.Ayrıca ipconfig ile birlikte kullandığımız parametreler ile ip adresimizi bırakabilir ve DHCP sunucusundan yeni bir ip adresi talep edebiliriz.

WNTIPCFG ise winipcfg aracının 2000 ve xp makinalar için oluşturulan türevidir.İşletim sistemiyle birlikte tümleşik olarak gelmez.Manuel olarak 2000 resource kit ile birlikte indirebiliriz.

Download
Bu adresten download edip kurulum yaptığımızda tool kendini C:\Program Files\Resource Kit altına atar.

Programı çalıştırdığımızda Yukarıdaki bölümden ethernet adapter’ımız seçip anlık mac adresi -ip adresi-subnet mask-ve GW adresi mizi görebiliriz.Kullanımı ise oldukça basittir.Release ile ip adresimizi bırakırız.Renew komutuyla yeni ip adresi talebinde bulunuruz.Tabiki bunları DHCP servisinin aktif olduğu networklerde yapabiliriz.Eğer DHCP yok ise bu program bize sadece bilgileri verir herhangi bir yenileme işlemi yapmamıza olanak sağlamaz.

(resimler turkce.net’ten alınmıştır )

Portqry.exe tcp/ip bağlantıları hakkında bilgi edinebileceğimiz telnet programının gelişmiş versiyonu diyebiliriz.Bu uygulama bize herhangi bir bilgisayarı seçmemizi,analiz etmemizi ve tcp udp portları hakkında fikir edinmemizi sağlar.
Hepimizin bildiği telnet portları test edebileceğimiz basit bir programdır.Örneğin telnet (ip adresi) 25 yazdığımızda hedef bilgisayardaki smtp portunu kontrol etmiş oluruz.Fakat telnette yapabileceklerimiz bir anlamda kısıtlıdır.İşte burada devreye microsoftun bize sunduğu portqry alternatifi girer.Örneğin telnet ile udp[LDAP RPC] portlarını test edemeyiz.
Portqry v2 buradan indirebilinir.

Portqry hedef bilgisayardaki port raporlarını 3 biçimde gösterir.

Listening
Not Listening
Filtered

Port Query Kullanımı:

Portqry kurup cmd üzerinden çalıştırırız.

Kullanabileceğimiz bazı parametreler:

1 İstemci ilk olarak CLIENT_HELLO komutunu sunucuya gönderir.

En son SSL versiyonunu, data sıkıştırma metodlarını, Oturum kimliğini (Session ID), istemci tarafından desteklenen data/mesaj paketi, ki istemci tarafından oluşturulur, ve sonuç olarak anahtar oluşturulma işleminde kullanılır.

2 İlk adımdan sonra sunucu SERVER_HELLO komutunu istemciye gönderir.

En son SSL versiyonunu, data sıkıştırma metodlarını, şifreleme kodunu (cipher), SSL oturumu için gereken Oturum ID sini, sunucu tarafından anahtar oluşturulma işleminde kullanılacak olan sunucu tarafından oluşturulumuş datayı gönderir.

3 Sonrasında sunucu CERTIFICATE komutunu gönderir ki bu komut sunucunun kendisini tanıtan sertifikayı içerir.

4 Kullanıcı kendisi ile haberleşen istemciye kendi tarafında tanımlama işleminin tamamlandığını belirten SERVER _DONE komutunu gönderir. Böylelikle sunucu cephesinde işlem tamamlanmış olur. Sıra istemciye gelmiştir artık

5 İstemci CLIENT_KEY_EXCHANGE komutunu göndererek authentication (tanımlama) ve validation (geçerlilik) sertifikasını sunucuyla karşılaştırmış olur.

6 İstemci bu aşamanın ardından CHANGE_CIPHER_SPEC komutunu gönderir. Bu komut parçacığı ise bu aşamadan sonraki tüm bilgilerin şifreleneceğinin göstergesidir.

7 İstemcinin gönderdiği FINISHED komutu ardından, ki bu komut daha önce istemci ve sunucu arasındaki bilgi akışı sırasında şifrelenmeden önce gönderilen bilgilerin değişime uğrayıp uğramadığını test etmek amaçlı gönderilir, bu işlemi sonuçlandırmak için ise istemci daha önce gönderilen SSL Handshake (üç yollu el sıkışma) metodundaki tüm komutların bir özeti niteliğindeki komutları gönderir.

8 Sunucu CHANGE_CIPHER_SPEC komutunu gönderir. Bu komut dizisi ise tüm bilginin şifrelenecek olduğunun göstergesidir.

9 Sunucu son olarak FINISHED komutunu gönderir. Sunucu bunun ardından aynı istemcinin yaptığı gibi daha önce gönderilen komutların bir özeti niteliğindeki komutları gönderir.

Dhcp sayesinde tüm clientlere otomatik ip atayabiliriz.Ayrıca reserve işlemi sayesinde belli kullanıcılara belli ipleri sürekli olarak rezerve yapabiliriz.

Bunların dışında  user class oluştururak belli kişilerin ip adreslerini gateway adreslerini dns adreslerini değiştirebiliriz.

Bunun için dhcp server üzerinde sağ tıklayıp define user classes ile yeni bir class ekleriz.

Ardından server configurationdan gateway  değiştiriceğimiz için router sekmesini tıklarız.Yukarıdan kendi oluşturduğumuz class’ı seçeriz.İp adresine kullanmak istediğimiz alternatif gateway adresini yazarız.

Bu işelmlerden sonra bunları client tarafında güncellememiz lazım.

İstediğimiz makinede:

Ipconfig /setclassid “œ|network bağlantısının ismi|” |class ismi|

ile clientta işleme sokarız.İstersek bunu .bat olarak kaydedip GPO ile istenilen OU te uygulaybiliriz.

Örneğin

123.45.35.122

Toplam 32 bitten oluşur.4 grup herbir grup 8 bittir.

İkili Gösterim : 11001010. 00101010 . 00100101 . 11010010

Adress Resolition Protocol

Ip adresi ve mac adresinin eşleşmesini sağlar.

Bir makineden çıkan paketin gideceiği yer başka bir makinenin ağ kartıdır.(mac adreslerinin saklandığı alan) Fakat bu bilgi kendinde yoktur.Bu durumda tüm ağa bir arp isteği yayınlar.Böylece söylediği ip’yi tanıyan makineleri bulmaya çalışır.Kendisine gelen paketi gören alıcı makine buna karşılık verir ve kendi fiziksel adresini(mac adresi) gönderir.Böylece paket taşınmış olur..

arp-a   Cachedeki saklanan bilgileri gösterir.

arp -s Ipsi verilen makinanın cachedeki mac adresini değiştirir.Böylece cacheden belirli bir süre sonra silinme söz konusu olmaz.

Arp isteğinde bulunurken gönderen makinenin mac adresi pakete eklenir.Alıcı makinenin mac adresi ise bu gönderim Broadcast yani tüm network’e olduğu için standart olarak FF-FF-FF-FF-FF dir.

Arp önbellek örneği:

>arp -a
 
  Interface: 192.168.1.17 — 0×20005
   Internet Address           Physical Address           Type
   192.168.1.1                     00-07-3a-b3-22-3c         dynamic

DHCP server’ına erişemediği zaman bir pc’nin otomatik 169 ile başlayan unique ip’lerden almasını sağlayan servistir.

bir pc dhcp’ye ulaşamıyorsa ve apipa serviside disable edilmişse ipsini 0.0.0.0 subnetinide 255.255.255.255 yapar.

Apipa servisini disable yapmak için

HKEY_LOCAL_MACHINE/system/currentcontrolset/services/tcpip/parameters altında yeni bir değer açıyoruz.İsmini IpAutoConfigurationEnabled koyup değerinide 0 veririz.

APIPA servisi tarafından verilen ip’lerle internete çıkış mümkün değildir.

Normal Backup : Tüm seçili dosyaların yedeklenmesi ve yedeklendikleri işaret (mark) bilgisinin dosyalar üzerinde yazılması anlamına gelir.

Copy : Seçili dosyaların kopyalanması ancak yedeklendikleri işaret (mark) bilgisinin yazılmaması şeklindeki Windows explorerdan alışık olduğumuz standart dosya kopyalama işlemidir.

Daily : Dosyaların günlük olarak yedeklenmesi işlemidir.

Incremental Backup : Dosyaların en son normal backupdan itibaren değişikliklerin yedeklenmesi ve yedeklendi işaretinin koyulması şeklindeki yedekleme türüdür. Örneğin her Pazar normal ( full ) Backup alıyor isek, incremental yedekleri de her gün aldığımızı düşünelim : Her incremental yedek yedeklendi işaretini koyacağından bir sonraki yedek bir önceki incremental yedek ile farkını alacaktır. Bu durumda hafta içinde bir dosya eksilirse, Pazar günkü full Backup dönüldükten sonra, dosya kaybolmadan önceki tek tek incremental yedekler üst üste dönülecektir.

Differential Backup: Dosyaların en son normal backupdan itibaren değişikliklerin yedeklenmesi ve yedeklendi işaretinin koyulmaması şeklindeki yedekleme türüdür. Örneğin her Pazar normal ( full ) Backup alıyor isek, Differential   yedekleri de her gün aldığımızı düşünelim : Her Differential yedek ilk normal yedek ile farkını alacaktır. Bu durumda hafta içinde bir dosya eksilirse, Pazar günkü full Backup dönüldükten sonra, sadece dosya kaybolmadan önceki en son Differential   yedek dönülecektir.

Dhcp bir makinaya şu sıralamayla ip atayabilir:

1)             IP lease request                                 (Client ın IP kiralama isteği)

2)             IP lease offer                                         (Dhcp Server ın kiralama teklifi)

3)             IP lease selection                           (Kiralanan IP nin seçilmesi)

4)             IP lease acknowledgment     (Kiralık IP nin onaylanması)

NAT uzunca ismiyle Network Adress Translation günümüzde neredeyse tüm şirketlerin kullandığı bir yöntemdir.Kısaca örneklendirerek bashedersek:

Bir şirketimiz var.Bu şirketteki her bilgisayar için ayrı ayrı public ip’ler alırsak eğer bu bize çok pahalıya patlar.İşte burda nat router imdadımıza yetişir.Dışarıdan gelen yani internetten gelen paketleri bir public ip ile alır.Ve bunları şirket içindeki bizim oluşturduğumuz private ip’lere gönderir.Nedir bu private ip’ler

10.0.0.1/255  192.168.0.1/255 vb.

Şirketteki bilgisayarlar paketlerin internetten geldğini düşünür.Halbuki paketler nat’tan ulaşmaktadır bu bilgisayarlara.

Dhcp ve dns server olarak da davranabilirler.

win2003 server altında nat’ı rras ile kullanabiliriz.

Dışarıdan içerideki bilgisayarlara ulaşmak için modem üzerindeki nat ayarlarını yapmamız gerekmektedir.Örneğin şu porttan şu ip’den gelen bağlantılar şirketteki şu bilgisayara yönlendir gibisinden.

Bir yerde çalışmanın en güzel yanı hiç ummadığınız sorunlar çıkması ve bunlara çözüm aramanız.Sadece sorun çıkmasıda gerekmez ,yukarıdan emir gelir ve yapmak durumundasınızdır.

Netsh Komutunu bu sayede öğrendim.Kısaca bahsetmek gerekirse cmd komut satırından bilgisayarımız ip numarasını,subnet maskını ve gateway adresini değiştirebiliyoruz.Azıcık yaratıcı olursak bunu .bat dosyası haline getirebilirz.Böylece tek tıklamayla bu işi halledebilir.Örneğin kendi masaüstümde,sürekli gateway adresimi değiştirerek internet kontrolü yaptığım için iki bat dosyası var.tek tıklamayla bu işi hızlandırdım.

İçeriği ise şu şekilde netsh komutuyla yapılan değişiklerin:

netsh interface ip set address name=”Local Area Connection” static 192.168.0.17 255.255.255.0 10.0.0.99 1  

(.bat uzantısıyla kaydedersek script oluşur)

ip adresi subnet mask ve gw burada gözüküyor.

Dikkat etmemiz gerekn ise interface name iminiz local area connection olması yazdığımız kodda.Yoksa çalışmaz,başıma geldi.

Nedir interface name? Ağ bağlantılarıma girin.Oradaki bağlantınızın adresi.Genellikle Yerel ağ bağlantısı yada local area network tur.